วินาทีร่มกระดาษสาทั้งหมู่บ้านกางเต็มถนนสันกำแพง

วินาทีร่มกระดาษสาทั้งหมู่บ้านกางเต็มถนนสันกำแพง

ลองจินตนาการภาพนี้... ถนนทั้งสายในหมู่บ้านเล็กๆ กลางเชียงใหม่ ร่มกระดาษสาสีสันนับพันคันกางขึ้นพร้อมกันในเวลาเดียว นี่ไม่ใช่ภาพตัดต่อ... แต่มันเกิดขึ้นจริงทุกกลางเดือนมกราคม ที่หมู่บ้านบ่อสร้าง อำเภอสันกำแพง ตามข้อมูลของ ททท. สำนักงานเชียงใหม่ งานเทศกาลนี้จัดต่อเนื่องมาหลายสิบปีแล้ว... แต่คำถามคือ ทำไมต้องเป็นที่นี่ ทำไมต้องเป็นร่มกระดาษ ย้อนกลับไปที่จุดเริ่มต้นของทุกคัน... ก่อนร่มจะกางสวยงามบนถนน มันเริ่มจากไม้ไผ่ลำเดียว ช่างในหมู่บ้านจักไม้ไผ่เป็นซี่เล็กๆ ด้วยมือ ทีละเส้น... ทว่าไม้ไผ่อย่างเดียวยังไม่ใช่ร่ม สิ่งที่คนภายนอกไม่รู้คือ กระดาษที่ปิดโครงร่มนั้น ไม่ใช่กระดาษธรรมดา... แต่ทำจากเปลือกต้นปอสา ต้มจนเปื่อย ตำจนเป็นเยื่อ แล้วทาบให้เป็นแผ่นบางเฉียบ กรมส่งเสริมวัฒนธรรมยืนยันว่านี่คือขั้นตอนดั้งเดิมที่สืบทอดกันมา ทายสิ... กว่าร่มหนึ่งคันจะเสร็จสมบูรณ์ ต้องผ่านมือกี่คน? คำตอบคือ... หลายมือ หลายขั้นตอน หลายวัน กว่าจะถึงมือคนวาดลาย และตรงนี้เอง คือจุดที่ทำให้ร่มบ่อสร้างต่างจากร่มทั่วไป... ลายดอกไม้ ลายนก ที่วาดด้วยพู่กันมือเปล่า ไม่มีแม่พิมพ์ ไม่มีเครื่องจักร ทุกคันจึงไม่เหมือนกันเลยสักคัน แต่กลับกลายเป็นว่า สิ่งที่เริ่มจากงานฝีมือในครัวเรือนเล็กๆ วันนี้ร่มบ่อสร้างกลายเป็นสินค้า OTOP ขึ้นชื่อของเชียงใหม่ ตามทะเบียนของกรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย และทุกกลางเดือนมกราคม หมู่บ้านทั้งหมู่บ้านจะพร้อมใจกันนำร่มทุกลายทุกสี ออกมากางเรียงรายเต็มถนนสันกำแพง พร้อมสาธิตทุกขั้นตอนให้คนทั้งไทยและต่างชาติได้เห็นกับตา ตั้งแต่จักไม้ไผ่ ทำกระดาษสา จนถึงวาดลายสุดท้าย ภาพร่มนับพันคันที่กางพร้อมกันตรงนั้น... ไม่ใช่แค่ความสวยงาม แต่คือคำตอบของคำถามที่หลายคนสงสัย ว่าทำไมหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งถึงเป็นที่รู้จักทั้งในและต่างประเทศ... เพราะทุกคันร่มคือเรื่องราวของมือมนุษย์ ที่ไม่ยอมให้ภูมิปัญญาเก่าแก่เลือนหายไปตามกาลเวลา นี่คือสิ่งที่ทำให้เทศกาลนี้ยังมีชีวิตอยู่จนถึงวันนี้ ไม่ใช่เพราะโชคช่วย แต่เพราะคนในหมู่บ้านเลือกจะรักษามันไว้ ทุกปี ทุกฤดูหนาว