หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ ปราชญ์แห่งที่ราบสูงโคราช

หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ ปราชญ์แห่งที่ราบสูงโคราช

ปี พ.ศ. ๒๕๔๗ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระบรมราชโองการสถาปนาสมณศักดิ์พระเถระรูปหนึ่งจากโคราช ขึ้นเป็นพระราชาคณะชั้นเทพ ในราชทินนาม 'พระเทพวิทยาคม'... หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ แต่มิได้ป็นคนดังมาตั้งแต่เริ่มต้น... ท่านเกิด พ.ศ. ๒๔๖๖ ในดินแดนที่ราบสูงแห้งแล้งของด่านขุนทด นครราชสีมา เป็นเพียงเด็กชาวบ้านธรรมดา จนกระทั่งอายุ ๒๑ ปี ท่านอุปสมบท ณ วัดถนนหักใหญ่ เมื่อพ.ศ. ๒๔๘๗ จากวันนั้น ท่านปฏิบัติธรรมเคร่งครัด... ปี พ.ศ. ๒๔๙๖ ท่านกลับมาปลูกสร้างวัดบ้านไร่ เพียงสำนักสงฆ์เล็กๆ กลางป่า ไม่มีเงินทอง ไม่มีผู้อุปถัมภ์ มีเพียงศรัทธาชาวบ้าน คำตอบของความเป็นใหญ่... อาจอยู่ที่ลีลาการพูด ตรงไปตรงมา บ่นใจแบบประชาชน บางครั้งดุดัน บ่บางครั้งติดตลก แต่ทุกคำแฝงธรรมะ ชาวบ้านโคราชผูกพันท่านราวญาติผู้ใหญ่ในครอบครัว วัดบ้านไร่ค่อยเติบโต จากศรัทธาที่ไม่เคยหยุด... จนกลายเป็นศูนย์รวมจิตใจภาคอีสาน และในสิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ ท่านได้รับราชทินนามอย่างเป็นทางการ แต่เวลาไม่เคยหยุดรอใคร... วันที่ ๑๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ หลวงพ่อคูณละสังขารสงบด้วยภาวะปอดแตก ศิษยานุศิษย์นับไม่ถ้วนเดินทางสักการะร่างท่านเป็นครั้งสุดท้าย สิ่งที่ทิ้งไว้... ไม่ใช่แค่วัดเจริญรุ่งเรือง แต่บทเรียนว่า ความเรียบง่าย ความจริงใจ และการยืนหยัดทำสิ่งดี สามารถเปลี่ยนกระท่อมกลางป่าให้กลายเป็นที่พึ่งของแผ่นดินได้... โดยไม่ต้องอำนาจหรือความหรูหราใดๆ