ลือกันมา 50 ปี จนเจอหลักฐานในวัดเก่า

ลือกันมา 50 ปี จนเจอหลักฐานในวัดเก่า

ปี 2477... ที่เชิงดอยสุเทพ เชียงใหม่ เล่าลือกันมาเกือบครึ่งศตวรรษ ว่าใต้ผืนดินตรงจุดแรกที่จอบเหล็กเล่มหนึ่งปักลง เชื่อกันว่ามีบางสิ่งถูกฝังไว้อย่างเงียบงัน และคนเฒ่าคนแก่แถบนั้นเล่าว่า... เมื่อหลายสิบปีต่อมา เล่ากันว่าร่องรอยของสิ่งนั้นถูกพบอีกครั้ง ที่วัดเก่าใกล้เชิงดอย แต่ก่อนจะไปถึงจุดนั้น เราต้องย้อนกลับไปวันที่ 9 พฤศจิกายน 2477 วันที่ครูบาศรีวิชัย พระเถระผู้เป็นที่เคารพของชาวล้านนา ลงจอบแรกลงดิน เริ่มต้นสิ่งที่ไม่มีใครในยุคนั้นคิดว่าจะสำเร็จ นั่นคือการสร้างถนนขึ้นดอยสุเทพ ไม่มีรถแทรกเตอร์ ไม่มีเครื่องจักรกลใด ๆ มีเพียงจอบ เสียม และแรงศรัทธาของชาวบ้านที่หลั่งไหลมาจากทั่วทุกสารทิศ นับพันนับหมื่นคน ทายสิ... ถนนที่ต้องไต่ขึ้นภูเขาสูงชัน ระยะทางกว่า 11 กิโลเมตรเส้นนี้ พวกเขาใช้เวลาสร้างเสร็จภายในกี่เดือน? คำตอบคือ... เพียง 5 เดือน 22 วันเท่านั้น แต่สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นตำนานเล่าขาน ไม่ใช่แค่ความเร็วในการสร้าง... กลับกลายเป็นเรื่องราวที่แฝงอยู่ในวันแรกนั้นต่างหาก ชาวบ้านรุ่นเก่าเล่าสืบต่อกันมาว่า ก่อนครูบาศรีวิชัยจะลงจอบแรก มีพิธีอย่างหนึ่งเกิดขึ้น... บางคนบอกว่าเป็นการฝังของมงคลไว้ใต้ผืนดินตรงจุดเริ่มต้น เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่เส้นทางที่กำลังจะเกิดขึ้น ทว่า... ไม่มีบันทึกทางการฉบับใดยืนยันเรื่องนี้ไว้เป็นลายลักษณ์อักษร มีเพียงคำเล่าขานที่ส่งต่อกันมารุ่นสู่รุ่น จนกลายเป็นความเชื่อที่ฝังลึกในใจคนเชียงใหม่ และเมื่อหลายสิบปีผ่านไป ระหว่างที่มีการบูรณะพื้นที่ใกล้จุดเริ่มถนน คนในพื้นที่บางคนเล่าว่าพบร่องรอยบางอย่างในวัดเก่าใกล้เชิงดอย... สิ่งที่พวกเขาเชื่อว่าเชื่อมโยงกับตำนานที่เล่าต่อกันมา แต่นั่นก็ยังคงเป็นเพียงคำบอกเล่า ไม่มีหลักฐานทางโบราณคดีใดยืนยันได้ชัดเจน สิ่งที่ยืนยันได้แน่นอนที่สุด... ไม่ใช่ของศักดิ์สิทธิ์ใต้ดิน แต่คือรอยเท้าของคนนับหมื่นที่เดินขึ้นภูเขาลูกนั้น แบกจอบ แบกเสียม ด้วยแรงศรัทธาล้วน ๆ ถนนสายนั้นจึงไม่ได้ถูกสร้างขึ้นด้วยเครื่องจักร แต่ถูกสร้างขึ้นด้วยหัวใจของคนทั้งเมือง และนั่นคือสิ่งที่จับต้องได้จริงที่สุด ที่ยังคงอยู่ทุกครั้งที่เราขับรถขึ้นดอยสุเทพในวันนี้