บทสวดยันต์ใหญ่ สูญสาบสาน ๒๔๙ ปี

บทสวดยันต์ใหญ่ สูญสาบสาน ๒๔๙ ปี

ปีพุทธศักราช ๒๓๔๘... บทสวดยันต์ใหญ่แห่งวัดราชบูรณะ สูญสาบสาน ๒๔๙ ปีแล้ว... ตำนานเล่าขานว่า... ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระอริยสงฆ์ผู้นิรโลภได้จารึกบทสวดอันศักดิ์สิทธิ์ลงบนใบลานทอง ๑๐๘ แผ่น... บทสวดแห่งการผูกมิตรธรรม... เรียกขานในชื่อ 'ยันต์ใหญ่' เพราะอำนาจบารมีล้นเหลือ... แต่แล้ว... ในช่วงสงครามกรุงเก่า เพลิงไฟได้เผาผลาญหอไตรแห่งวัดราชบูรณะ... ใบลานทองศักดิ์สิทธิ์ระเหิดไปกับควัน... หลังจากนั้น... ไม่มีใครจดจำบทสวดยันต์ใหญ่ได้ครบถ้วน... ชาวบ้านเล่าขานต่อๆ กันมาว่า... ใครที่ท่องจำบทสวดยันต์ใหญ่ได้... จิตใจจะเปี่ยมด้วยเมตตา... ศัตรูกลายเป็นมิตร... คนร้ายหันหลังให้... กลับกลายเป็นว่า... ตำนานนี้เป็นเพียงสายลมที่พัดผ่าน... มีพระอารามหลวงหลายแห่งพยายามฟื้นฟูบทสวด... สืบค้นจากตำราโบราณ... รวบรวมคำบอกเล่าจากผู้เฒ่าผู้แก่... แต่ไม่เคยสมบูรณ์... เพราะใจสำคัญของบทสวดยังคงเป็นปริศนา... ใครบางคนเชื่อว่า... หากพบบทสวดยันต์ใหญ่... ความขัดแย้งในโลกจะสิ้นสุด... มนุษย์จะอยู่ร่วมกันด้วยสันติ... เพราะพลังแห่งเมตตาจะแผ่ซ่านไปทั่วแผ่นดิน... บางทีสิ่งที่เราค้นหา... ไม่จำเป็นต้องอยู่ในตัวหนังสือ... แต่อยู่ในใจของเราเอง... เมื่อเราเปิดใจรับฟังผู้อื่น... แบ่งปันความรัก... นั่นคือยันต์ใหญ่ที่แท้จริง... ราชินีแห่งบทสวดที่สูญหายไป... ตำนานเต็มที่ mulute.com