บทสวดยันต์รัตนะ ๕ พยางค์ หายสาบสูญ ๘๔ ปี

บทสวดยันต์รัตนะ ๕ พยางค์ หายสาบสูญ ๘๔ ปี

พุทธศักราช ๒๔๔๐... พระอริยสงฆ์ผู้ใหญ่ ได้บันทึกไว้ว่า... บทสวดยันต์รัตนะ ๕ พยางค์ ที่เล่าขานกันมา ๓๘๔ ปี... ได้หายสาบสูญไปจากแผ่นดินไทย... ตำนานเล่าขาน... ว่าบทสวดนี้ ถูกบรรจงแต่งขึ้น โดยพระอรรถกถาจารย์ยุคโบราณ... ด้วยพยางค์บาลี ๕ คำศักดิ์สิทธิ์... ที่เมื่อเสวยออกมา... เล่าขานกันว่าปกป้องผู้ท่องจากภัยอันตราย และให้ได้รับพรแห่งปัญญา... แต่เมื่อถึงยุคเปลี่ยนผ่าน... สงครามโลกครั้งที่สอง... ใบลานที่บรรจุบทสวดนี้ ได้กระจัดกระจายไปตามวัดต่างๆ... บางใบถูกน้ำท่วม... บางใบถูกไฟไหม้... จนกระทั่งแปลรูปหายไปอย่างสิ้นเชิง... แต่กลับกลายเป็นว่า... ใน พ.ศ. ๒๕๒๔... ทีมนักโบราณคดี ได้ค้นพบหอใต้ดินลึกลับ ในวัดเก่าแก่แห่งหนึ่ง... ภายในหอนั้น... มีหีบหินสลักอักษรขอม ๗ ใบ... แต่ละใบเก็บรักษาใบลานโบราณที่ผุพัง... เมื่อนักอักษรศาสตร์ ได้อ่านแปลความหมาย... พบว่าหนึ่งในนั้น... คือบทสวดยันต์รัตนะ ๕ พยางค์ ที่สูญหายไป... โดยใบลานนี้ มีหมายเหตุท้ายว่า... 'ผู้ใดได้บ่นสวดอย่างถูกต้อง... เล่าขานกันว่าจิตใจจะสงบ... ปัญญาจะเจิดจ้า... และความรู้ธรรมะจะเข้ามาเติมเต็ม' วันนี้... หลังจากหายสาบสูญไป ๘๔ ปี... บทสวดศักดิ์สิทธิ์นี้ ได้กลับคืนสู่ผู้คนอีกครั้งหนึ่ง... เป็นสมบัติทางธรรมะ ที่เล่าขานกันว่านำพาจิตใจให้สงบ... และเปิดเส้นทางแห่งปัญญา...