เมืองนาคปฏิหาริย์ พุทธศักราช ๒๔๓๙

เมืองนาคปฏิหาริย์ พุทธศักราช ๒๔๓๙

พุทธศักราช ๒๔๓๙... ตำนานเล่าขานกันมา ๓๘๕ ปี ถึงเมืองลับใต้แม่น้ำเจ้าพระยา ที่มีพระนาคราชเจ็ดเศียรคอยปกป้อง... ในยามที่แสงแรกของรุ่งอรุณลื่นลงสู่ผิวน้ำ... ชาวบ้านริมฝั่งจะได้เห็นแสงสีทองระยิบระยับใต้กระแสน้ำ... เหมือนดังว่าวิมานใต้น้ำกำลังเริ่มตื่นขึ้น... หลวงพ่อโบราณแห่งวัดชัยวัฒนารามเล่าไว้... ว่าในคืนพระจันทร์เพ็ญเดือนสิบสอง... พระนาคราชจะทรงปรากฏพร้อมด้วยนาคบริวารนับพัน... โฉบขึ้นจากผืนน้ำในลักษณะเกล็ดเงินเกล็ดทอง... แต่... เมื่อเหตุการณ์พิศวงเกิดขึ้นจริงในปีนั้น... กลับมีเพียงพระนาคราชองค์เดียวที่โผล่ขึ้นมา... ทรงพาดพิงอยู่บนผืนน้ำเป็นเวลา ๗ วัน ๗ คืน เต็ม... เศียรทั้งเจ็ดของพระองค์เปล่งแสงสีรุ้ง... ราวกับเป็นสะพานเชื่อมระหว่างโลกมนุษย์กับโลกเทวดา... ชาวบ้านที่เคารพศรัทธาต่างนำดอกบัวและธูปเทียนมาจุดถวาย... จนกระทั่งในคืนสุดท้าย... พระนาคราชทรงพูดด้วยพระสุรเสียงที่ดังก้องไปทั่วลุ่มน้ำ... "บุตรเอ๋ย... เมืองนาคปฏิหาริย์จะคงอยู่ตราบใดที่มนุษย์ยังเคารพธรรมชาติ..." หลังจากนั้น... พระองค์ก็ทรงดำดิ่งลงสู่ใต้น้ำ... เมื่อแสงทองคลื่นไหวครั้งสุดท้าย... เมืองนาคปฏิหาริย์ก็หายไปจากสายตามนุษย์ชั่วกาลนาน... แต่ตำนานเล่าไว้ว่า... ในยามที่โลกต้องการความปกป้อง... เมืองนาคปฏิหาริย์จะปรากฏขึ้นอีกครั้ง... เพื่อเตือนใจมนุษย์ให้กลับมาใส่ใจธรรมชาติ... และเคารพในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่คอยปกป้องเรามาแต่โบราณ...