คนในพื้นที่ไม่กล้าขุดตรงนี้ รู้ไหมทำไม

คนในพื้นที่ไม่กล้าขุดตรงนี้ รู้ไหมทำไม

ใต้พื้นดินริมแม่น้ำปิง เชียงใหม่... มีบางจุดที่ชาวบ้านเดินผ่านทุกวัน แต่ไม่มีใครกล้าเอาจอบลงขุด เรื่องราวย้อนไปกว่าหกร้อยปีก่อน... พญามังราย กษัตริย์ผู้รวบรวมแผ่นดินล้านนา หลังทรงตียึดเมืองหริภุญชัยได้สำเร็จ ทรงเลือกที่ราบริมฝั่งแม่น้ำปิงเป็นที่สร้างเมืองใหม่ ขนานนามว่า "เวียงกุมกาม"... ให้เป็นราชธานีของพระองค์ แต่เวียงกุมกามไม่ใช่จุดจบของเรื่อง... เพราะไม่นานพญามังรายทรงมองหาทำเลที่มั่นคงกว่า และสร้างเมืองเชียงใหม่ขึ้นแทน เวียงกุมกามจึงกลายเป็นราชธานีแห่งสุดท้ายก่อนที่พระองค์จะย้ายไปประทับที่นั่น ทว่า... ทำเลริมแม่น้ำที่ดูงดงามในวันนั้น กลับซ่อนหายนะไว้เงียบๆ เพราะแม่น้ำปิงมีนิสัยไม่แน่นอน มันเปลี่ยนทางเดินได้เสมอ ทุกครั้งที่น้ำหลาก ตะกอนดินก็พัดพามาทับถมตัวเมือง ปีแล้วปีเล่า... วัด คุ้ม บ้านเรือน จมลงไปทีละนิดอย่างเงียบเชียบ จนไม่มีใครทันสังเกต ทายสิ... เมืองที่เคยคึกคักทั้งเมืองนี้ จมอยู่ใต้ดินลึกแค่ไหน หนึ่งเมตร หรือมากกว่านั้น? เชื่อกันว่าลึกกว่าสองเมตรในหลายจุด บางองค์เจดีย์ที่เราเห็นตอนนี้ เล่ากันว่าอาจเป็นแค่ยอดบนสุดขององค์ที่จมอยู่เกือบทั้งหมด เมืองทั้งเมืองถูกลืมไปนานหลายร้อยปี... จนกระทั่งมีการขุดค้นในเวลาต่อมา เชื่อกันว่าพบวัดร้างจมดินหลายสิบแห่ง บางองค์ยังยืนต้านผืนดินอยู่ต่ำกว่าระดับพื้นปัจจุบันหลายเมตร เหมือนเมืองทั้งเมืองแค่หลับไป ไม่ได้ตายจากไปไหน แต่สิ่งที่ทำให้คนยังพูดถึงเวียงกุมกามไม่ใช่แค่ซากปรักหักพัง... เล่าขานกันว่า มีบางจุดในพื้นที่ที่ชาวบ้านไม่กล้าขุดลงไปให้ลึกกว่าที่เป็นอยู่ ด้วยความเชื่อว่ายังมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ปกปักรักษาอยู่เบื้องล่าง ไม่มีใครยืนยันได้แน่ชัดว่าเพราะเหตุใด... เป็นเพียงความเชื่อที่สืบต่อกันมาปากต่อปาก จากรุ่นสู่รุ่น จนกลายเป็นเส้นแบ่งที่ไม่มีใครกล้าข้าม และนั่นคือคำตอบที่ซ่อนอยู่ในผืนดินเชียงใหม่... เมืองที่เคยรุ่งเรือง เคยถูกน้ำกลืน เคยถูกลืม แต่ไม่เคยหายไปจริงๆ มันแค่รอวันที่ใครสักคนจะขุดพบมันอีกครั้ง ทุกก้าวที่เราเดินอยู่บนดินเชียงใหม่วันนี้ อาจมีอดีตทั้งเมืองซ่อนอยู่ใต้เท้าเรา... ไม่ต่างจากตำนานที่หลับใหลรอวันตื่น