ศรีเทพ เมืองที่หายไปกว่าเจ็ดร้อยปี สู่มรดกโลก

ศรีเทพ เมืองที่หายไปกว่าเจ็ดร้อยปี สู่มรดกโลก

วันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2566... ทั่วโลกจับตามองแผ่นดินไทย... เมื่อองค์การยูเนสโกประกาศชื่อหนึ่ง ให้กลายเป็นมรดกโลกลำดับที่ 7 ของประเทศนี้... ชื่อที่คนไทยจำนวนมากยังไม่เคยรู้จัก... เมืองโบราณศรีเทพ ที่อำเภอศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์... ครั้งหนึ่งเคยมีเมืองใหญ่ตั้งอยู่กลางที่ราบ... เชื่อกันว่าผู้คนที่นี่สืบทอดชีวิตต่อเนื่องข้ามยุคสมัย จากทวารวดี สู่ยุคเขมรโบราณ... เสียงระฆัง กลิ่นธูปควันบาง คงลอยอยู่เหนือลานเมืองแห่งนี้มานับร้อยปี กลางเมืองนั้น มีโบราณสถานสำคัญหลงเหลือให้เห็น... ปรางค์ศรีเทพ ตั้งตระหง่านเป็นสัญลักษณ์ของเมือง... ไม่ไกลกัน คือปรางค์สองพี่น้อง ที่ยืนเคียงข้างกันมาตั้งแต่ครั้งเมืองยังมีชีวิต... และเขาคลังใน โบราณสถานที่นักโบราณคดีเชื่อว่าเคยเป็นศูนย์กลางความศักดิ์สิทธิ์ของผู้คนยุคนั้น แต่แล้ว... ราวพุทธศตวรรษที่ 18 เมืองแห่งนี้ก็เงียบลง... ไม่มีบันทึกใดบอกไว้แน่ชัดว่าเพราะเหตุใด... มีเพียงร่องรอยหินทราย เศษพุทธศิลป์ และผืนป่าที่ค่อยๆ คลุมทับเมืองทั้งเมืองไว้ในความเงียบงัน กลับกลายเป็นว่า... เมืองที่ถูกลืมนี้ ไม่ได้สูญหายไปตลอดกาล... นักโบราณคดีจากกรมศิลปากร ใช้เวลาหลายสิบปีขุดค้น ศึกษา และปะติดปะต่อเรื่องราวของศรีเทพขึ้นมาใหม่ทีละชิ้น... จนพื้นที่แห่งนี้ถูกจัดตั้งเป็นอุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ เพื่อปกป้องทุกร่องรอยที่ยังหลงเหลืออยู่ และแล้ว วันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2566 ก็มาถึง... เมื่อองค์การยูเนสโกประกาศให้เมืองโบราณศรีเทพ เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม ลำดับที่ 7 ของประเทศไทย... เมืองที่เคยเงียบงันมานานหลายร้อยปี ได้กลับมามีชื่อ ให้คนทั้งโลกได้รู้จักอีกครั้ง เรื่องราวของศรีเทพ สอนให้เรารู้ว่า... บางสิ่งแม้จะถูกทิ้งร้าง เงียบหาย ไปนานเพียงใด... หากยังมีคนใส่ใจค้นหา และรักษาไว้ด้วยความตั้งใจ... วันหนึ่งมันย่อมได้กลับมาเปล่งประกายอีกครั้ง... เช่นเดียวกับมรดกทางจิตใจของเราทุกคน ที่ไม่มีวันสูญหายไปจริงๆ ตราบใดที่ยังมีคนจดจำ